Regresu

Yera vieyu’l país, y vieya la casa,
y la xente y el cielu: vieyos
los caminos de la infancia, les pallabres
escrites enantes del regresu:
vieyes les manes que volvieron
al saludu tres de tanta despidida.
Yera vieya la tierra, pero ella
yá lo yera enantes que marchares.

Xandru Fernández

Murueca

Equí termina’l mundu,
nos frutales baltaos
nel güertu n’abertal.

Esta tierra ye entera un gritu
de páxaru que cai.

Mira la casa ferida,
l’horru escundarmáu.
Artos y ortigues texen
silenciu nes parés.

Per equí pasó la muerte
y yá nunca naide vendrá
que llevante estes teyes,
los cabrios y les trabes,
que prenda de nuevo’l candil.

Ciarra los güeyos.

El mio corazón tamién
ye’l país más derrotáu

Antón García